Szlaki piesze

Piesza trasa turystyczna P1 (1,7 KM)

P1

W 2003 roku na terenie rezerwatu rzeki Gawja została otwarta ścieżka edukacyjna, która prezentuje dla zwiedzających bogactwo przyrodnicze doliny rzecznej Gawja. W toku 1,7-kilometrowej przechadzki można zapoznać się z znajdującymi się tu okazami flory i fauny. Na ścieżce urządzonych jest 18 przystanków, a cały szlak liczy 61 sztuk różnych urządzeń – stendów informacyjnych, mostków, ławeczek, wieżę widokową itd. Część szlaku jest dostosowana do potrzeb niepełnosprawnych turystów. Po wycieczce można urządzić piknik w specjalnie dostosowanym do tego miejscu. Po tak bogatej w dozania wycieczce najważniejsze nie zapomnieć po sobie posprzątać, a potem już można rozkoszować się oglądaniem pięknych zdjęć z okolic Dziewieniszek.

Piesza trasa turystyczna P2 (6 KM)

P2

Początek trasy – muzeum etnograficzne w Paszkach (lit. Poškonys). Poruszając się wzdłuż wybrzeża stawu paszkańskiego, warto zrobić krótki postój przy punkcie wynajmu łodzi i rowerów wodnych, podziwiając widok na wieś uliczną Łastowce (lit. Lastaučikai). Po wspięciu się na wzgórze, trafisz na teren lasu. Koło drogi będzie widoczna wskazówka, zapraszająca do odpoczynku na kempingu „Peleda” (czyli „Sowa”). Tutaj można coś zjeść, wykąpać się, odpocząć przy ognisku. Następny postój warto zrobić koło kurhanów w Paszkach. Jest to wyśmienita okazja, żeby zapoznać się z tradycjami pochówku naszych przodków z V-VI wieku. Pamiętaj żeby zwiedzić robiący wrażenie kurhan o szerokości 22 m na szczycie wzgórza. Poruszając się dalej leśną ścieżką (ok 1 km.), przed twoimi oczami rozciągnie się robiący wrażenie widok na wieś Grybiszki (lit. Grybiškės) o zagonowym systemie zagród. Po przejściu jeszcze 0,5 km, tym razem znajdziesz się przed miejscowymi pomnikami przyrody, czyli grybiską sosną i dębem. Jest to największy i najstarszy dąb w parku. Olbrzymie drzewo bez wątpliwości zrobi wrażenie na każdym odwiedzającym. Na zakręcie jadąc w kierunku dębu znajduje się jeszcze jedno szczególnie chronione drzewo – grybiska sosna. Od dębu proponujemy wrócić z powrotem do punktu początkowego trasy wzdłuż innego brzegu stawu paszkańskiego, przez wieś uliczną Łastowce.

Piesza trasa turystyczna P3 (10 KM)

P3

Początek trasy – muzeum etnograficzne w Paszkach (lit. Poškonys). Poruszając się wzdłuż brzegu stawu paszkańskiego, warto zrobić krótki postój przy punkcie wynajmu łodzi i rowerów wodnych, podziwiając widok na wieś uliczną Łastowce (lit. Lastaučikai). Po wspięciu się na wzgórze, trafisz na teren lasu. Koło drogi będzie widoczna wskazówka, zapraszająca do odpoczynku na kempingu „Peleda” (czyli „Sowa”). Tutaj można coś zjeść, wykąpać się, odpocząć przy ognisku. Następny postój warto zrobić koło kurhanu w Paszkach. Jest to dobra okazja, żeby zapoznać się z tradycjami pochówku naszych przodków z V-VI wieku. Pamiętaj, żeby zwiedzić robiący wrażenie kurhan o szerokości 22 m na szczycie wzgórza. Jadąc dalej leśną ścieżką (ok 1 km.), przed twoimi oczami rozciągnie się robiący wrażenie widok na wieś Grybiszki (lit. Grybiškės) o zagonowym systemie zagród. Po pokonaniu kolejnego 0,5 km, tym razem znajdziesz się przy miejscowych zabytkach przyrody – grybiskiej sośnie i dębie. Jest to największy i najstarszy dąb w parku. Olbrzymie drzewo bez wątpliwości zrobi wrażenie na każdym odwiedzającym. Na zakręcie jadąc w kierunku dębu znajduje się jeszcze jedno szczególnie chronione drzewo – sosna grybiska. Następnie sugerujemy wrócić na trasę i skręcić w lewo, w kierunku wsi Grybiszki. Po pokonaniu polnej drogi znajdziesz się znowu w lesie. Po przejściu kolejnych kilkuset metrów po lewej stronie zobaczysz kamienisko koło Rymoszy (lit. Rimašiai). Jednym z zabytków, znajdujących się na terytorium Parku, są właśnie głazy i wielkie kamienie. Mieszkańcy naszego kraju od dawna byli otoczeni kamieniami. Kamienie były używane zarówno w domostwie, przy budowie, jak i w kontekście rytualnym. Na terytorium Parku Regionalnego są 4 chronione obiekty-głazy, owiane otoczką legend i podań. Został zachowany placyk, na którym znajdują się głazy zebrane w jednym miejscu w wyniku prac melioracyjnych. Podczas procesu melioracji głazy z pobliskich pól były umieszczane w wybranym miejscu i układane w rzędy. Bardzo możliwe, że było planowane rozbijanie kamieni ich użycie przy budowie. Dalsza droga prowadzi do wsi Rymosze (lit. Rimašiai) . Jedyna istniejąca ulica we wsi naśladuje zakole pobliskiej rzeki Gawja. Po raz pierwszy w źródłach pisanych Rymosze były wspomniane w 1744 roku. Obecnie we wsi znajduje się 26 zagród. Większość z nich została wybudowana w końcu XIX wieku oraz na początku XX wieku. Po zwiedzeniu wsi Rymosze, przenieś się na drugi brzeg rzeki Gawja, przejdź przez szosę i idź w stronę wsi Pupiszki (lit. Pupiškės). Po wejściu do osiedla, skręć w prawo. Po pokonaniu 0,8 km na łące mieszczącej się po prawej stronie można obejrzeć obiekty dziedzictwa kulturowego regionu – kamienie zwane “Jankiel” i “Jankieluk”. Od “Jankiela” i “Jankieluka” wróć do punktu wyjściowego trasy – muzeum etnograficznego w Paszkach (ok 2,0 km).

Scroll to Top