Szlaki rowerowe

Trasa rowerowa – D1 (23 km)

d1
D1

Początek trasy – muzeum etnograficzne w Paszkach (lit. Poškonys). Poruszając się wzdłuż brzegu stawu paszkańskiego, warto zrobić krótki postój przy punkcie wynajmu łodzi i rowerów wodnych, podziwiając widok na wieś uliczną Łastowce (lit. Lastaučikai). Po wspięciu się na wzgórze, trafisz na teren lasu. Koło drogi będzie widoczna wskazówka, zapraszająca do odpoczynku na kempingu „Peleda” (czyli „Sowa”). Tutaj można coś zjeść, wykąpać się, odpocząć przy ognisku. Następny postój warto zrobić koło kurhanów w Paszkach. Jest to dobra okazja, żeby zapoznać się z tradycjami pochówku naszych przodków z V-VI wieku. Pamiętaj, żeby zwiedzić robiący wrażenie kurhan o szerokości 22 m na szczycie wzgórza. Jadąc dalej leśną ścieżką (ok 1 km.), przed twoimi oczami rozciągnie się robiący wrażenie widok na wieś Grybiszki o zagonowym systemie zagród. Po przejechani jeszcze 0,5 km, tym razem znajdziesz się w miejscu pomników przyrody, koło grybiskiej sosny i dębu. Jest to największy i najstarszy dąb w parku. Olbrzymie drzewo bez wątpliwości zrobi wrażenie na każdym odwiedzającym. Na zakręcie, jadąc w kierunku dębu, znajduje się jeszcze jedno szczególnie chronione drzewo – grybiska sosna. Od dębu poruszaj się dalej w stronę wsi Jurgielany (lit. Jurgelionys), a następnie skręć w lewo i szosą jedź w stronę wsi Urlańce (lit. Ureliai). W Urlańcach warto się zatrzymać, żeby zwiedzić wiejską kapliczkę na cmentarzu. Za Urlańcami skręć na prawo. Po pokonaniu ok. 5 km staniesz u progu kościoła oraz klasztoru w Norwiliszkach. Tutaj będziesz miał okazję zwiedzić ponad 400-letni pałac renesansowy klasztoru w Norwiliszkach. Z powrotem można wrócić przez las Borówka (lit. Borovkos miškas), gdzie po drodze trafisz na kurhany w Rójstówce (lit. Reistinė) i Borkach (lit. Šilinė).

Trasa rowerowa – D2 (30 km)

d2
D2

Początek trasy – muzeum etnograficzne w Paszkach (lit. Poškonys). Poruszając się wzdłuż wybrzeża stawu paszkańskiego, warto zrobić krótki postój przy punkcie wynajmu łodzi i rowerów wodnych, podziwiając widok na wieś uliczną Łastowce (lit. Lastaučikai). Po wspięciu się na wzgórze, trafisz na teren lasu. Koło drogi będzie widoczna wskazówka, zapraszająca do odpoczynku na kempingu „Peleda” (czyli „Sowa”). Tutaj można coś zjeść, wykąpać się, odpocząć przy ognisku. Następny postój warto zrobić koło kurhanów w Paszkach. Jest to dobra okazja, żeby zapoznać się z tradycjami pochówku naszych przodków z V-VI wieku. Pamiętaj, żeby zwiedzić robiący wrażenie kurhan o szerokości 22 m na szczycie wzgórza. Jadąc dalej leśną ścieżką (ok 1 km.), przed twoimi oczami rozciągnie się robiący wrażenie widok na wieś Grybiszki o zagonowym systemie zagród. Po przejechaniu jeszcze 0,5 km, tym razem znajdziesz się w miejscu pomników przyrody, koło grybiskiej sosny i dębu. Jest to największy i najstarszy dąb w parku. Olbrzymie drzewo bez wątpliwości zrobi wrażenie na każdym odwiedzającym. Na zakręcie, jadąc w kierunku dębu, znajduje się jeszcze jedno szczególnie chronione drzewo – sosna grybiska. Następnie sugerujemy wrócić na trasę i skręcić w lewo, w kierunku wsi Grybiszki. Po pokonaniu polnej drogi znajdziesz się znowu w lesie. Po przejechaniu kilkuset metrów po lewej stronie zobaczysz kamienisko koło Rymoszy (lit. Rimašiai). Jednym z zabytków, znajdujących się na terytorium Parku, są właśnie głazy i wielkie kamienie. Mieszkańcy naszego kraju od dawna byli otoczeni kamieniami. Kamienie były używane zarówno w domostwie, na budowie, jak i w kontekście rytualnym. Na terytorium Parku Regionalnego znajdują się 4 chronione obiekty-głazy, owiane otoczką legend i podań. Został zachowany placyk, na którym znajdują się głazy, zebrane w jednym miejscu w wyniku robót melioracyjnych. Podczas procesu melioracji głazy z pobliskich pól były umieszczane w wybranym miejscu i układane w rzędy. Bardzo możliwe, że było planowane rozbijanie kamieni w celu ich użycia przy budowie. Dalsza droga prowadzi do wsi Rymosze (lit. Rimašiai). Jedyna istniejąca ulica we wsi naśladuje zakole pobliskiej rzeki Gawja. Po raz pierwszy w źródłach pisanych Rymosze były wspomniane w 1744 roku. Obecnie we wsi istnieje 26 zagród. Większość z nich została wybudowana w końcu XIX wieku oraz na początku XX wieku. Po zwiedzeniu wsi Rymosze, przenieś się na drugi brzeg rzeki Gawja, skręć na lewo i jedź szosą w kierunku wsi Beczony (lit. Bėčionys), ok 2 km. Po skręceniu dwa razy na prawo, znajdziesz się przy górze zamkowej. Jest to jedyna znana góra zamkowa na terytorium Parku. Od góry zamkowej wróć z powrotem drogą gruntową i skręć w prawo. Dalej około 3 kilometrów będziesz pokonywał przez las Dziewieniskiego Rezerwatu Geomorfologicznego. Zwróć uwagę na górzysty krajobraz, który powstał w wyniku przedostatniego lodowca. Zakłada się, że właśnie tutaj znajdowała się krawędź lodowca. Miejsce zatrzymania się lodowca jest oznaczone przez dotychczas widoczny masywny łuk wzgórz, który od dawien dawna nosi nazwę Garb Oszmiański (lit. Ašmenos aukštuma). W Dziewieniskim Rezerwacie Geomorfologicznym będziesz mógł zatrzymać się koło mitologicznego kamienia Mokas” i zespołu kurhanów dziewieniskich. Kamień jest osnuty otoczką legend i podań, a na nim samym można bez problemu odnaleźć odbicia stóp. Po pokonaniu kolejnych 2,5 km znajdziesz się z powrotem w Dziewieniszkach (lit. Dieveniškės). Jest to bardzo stara miejscowość. Pierwsza wzmianka o Dziewieniszkach pochodzi z roku 1387. Do dnia dzisiejszego zachowała się centralna część miasteczka z czworokątnym placem oraz siecią ulic. Miasteczko leży na skrzyżowani pięciu historycznie ważnych szlaków. Kościół w Dziewieniszkach jest również bardzo stary, pochodzi z 1782 roku. Żeby zakończyć wyprawę, wróć do Paszek szosą Dziewieniszki-Soleczniki. Po drodze możesz jeszcze zwiedzić mitologiczne kamienie “Jankiel” i “Jankieluk”.

Scroll to Top